Éxtase

 

Fun unha primavera que arrecendía flores.

Fun versos escritos, exclusivos.

Fun sons, acordes, desacordes...

Fun un pozo no que fluía a auga fresca.

Espertei tarde.

Son a parada dun tren que xira constantemente e que non para.

Un tren que se detén onde e cando lle peta..

Re-negueime.

Re-inventeime.

Re-escribinme.

Re-vivo sensacións, case esquecidas, case inexistentes.

Conversas entrecortadas.

Silencios...que se van cubrindo co pano inmaterial da miña voz.

Silencios... que tocan as fragrancias ...

Silencios... que dixitalizan os gustos.

Con todo este ruxerruxe rozan os fonemas....resoan e bisbisean en perfecta harmonía.

A éxtase vai argallando así en todos os fluídos.